TEKEL Direnişi

Fotoğraflar ve Yazı:

Erdem Donuktan/Ankara-2009

Tekel işçilerinin bu direnişi, sendika kuruluşlarının çekimserliğine rağmen tabandan gelen ve kendi aralarında organize oldukları ilk örgütlenme idi. bu direniş, hükümetin Tekelin özelleştirilmesinden sonra özlük haklarının elinden alınmaması adına 13 aralık 2009 dan 2010 şubatının sonuna  kadar sürdü. TEKEL in özelleştirilmesine, belirli paketlere ayrılarak (yaprak ve tütün işletmeleri, tuz işletmeleri,alkol işletmeleri gibi) 2002 yılından önce başlanmıştı.Tekelin özelleştirilmesinden sonra, bir kısım çalışanlar diğer kamu kuruluşlarına sevkedildiler ve kıdem-ihbar tazminatlarından vazgeçerek hükümetin düzenlemiş olduğu 4-C yasasından faydalandırılmak isteniyor. Hükümete göre ,zaten üretimi neredeyse bitmek üzere olan bir fabrika çalışanlarının aynı maaş üzerinden çalışmaları mümkün değil. Sendikaya göre ise mesele maaş değil, özlük hakları.4C yasasına göre işçiler, ihbar ve kıdem tazminatlarından vazgeçerek, ne işçi ne de memur kadrosuna girerek geçici bir süre çalıştırılmayı içeriyor. Türkiyenin dört bir yanından gelen Tekel işçileri soğuk hava şartlarına rağmen aynı amaç uğruna TURK-İŞ binası önünde özlük haklarını alana kadar eylemlerine devam ettiler. Eylemler 50 günden fazla sürerken 9 günlük açlık grevine başladılar. Bu süre zarfında sendika ile hükümet arasında uzlaşmanın sağlanamaması üzerine işçiler direnişlerini devam ettirdi ve  geçici personel olarak değil işçi statüsünde çalışmak istediklerinin altını çizdiler.Bazı sivil toplum kuruluşları eyleme destek verirken,aynı zamanda karşı karşıya kalınacak sağlık sorunları konusunda gönüllü olarak katkıda bulundular.Ayrıca KESK,DİSK,TEK GIDA-İŞ gibi diğer sendikalar da Tekel işçilerinin eylemine destek verdiler.